Powrót na Błękitną Planetę?

Jadowity portugalski okręt wojenny nie jest meduzą, ale syfonoforem, zwierzęciem złożonym z grupy wyspecjalizowanych, współpracujących ze sobą jednostek. Nazywa się je również „pływającym terrorem”, ponieważ potrafią pływać z wiatrem ciągnącym za mackami, co powoduje użądlenie bardzo bolesne dla ludzi i paraliżujące ryby.
Jadowity portugalski okręt wojenny nie jest meduzą, ale syfonoforem, zwierzęciem zbudowanym z grupa wyspecjalizowanych osób współpracujących ze sobą. Nazywa się je również „pływającym terrorem”, ponieważ potrafią pływać z wiatrem ciągnącym za mackami, co powoduje użądlenie bardzo bolesne dla ludzi i paraliżujące ryby.

archiwum – Życie morskiePowrót na Błękitną Planetę?

It’s the marine-life TV series no diver will want to miss, but what was it like to be a scuba-diver working on Blue Planet II, capturing never-before-seen animal behaviour? Rachel Butler has been living the dream, as she tells STEVE WEINMAN

CZASAMI JEST TO BADANIE NAUKOWE lub opowieść nurka z odległego miejsca, która zrodziła pomysł na sekwencję do telewizyjnego filmu dokumentalnego o dzikiej przyrodzie. Następnie przed zamontowaniem pędu następuje rygorystyczny proces badawczy.
Jednak tak nie było w przypadku fragmentu przedstawiającego lwy morskie z Galapagos wypuszczające na brzeg tuńczyka żółtopłetwego, który wydaje się być jednym z wielu momentów, które trzeba zobaczyć z Blue Planet II, długo oczekiwanej kontynuacji działu historii naturalnej BBC Studios, która wkrótce trafi do naszych kin. ekrany po 16 latach przerwy.
Ta konkretna historia zaczęła się od plotki zasłyszanej w barze, a zakończy się badaniami naukowymi, jak wyjaśnia producentka/reżyserka serialu Rachel Butler.
„Nasz kamerzysta Richard Wollocombe powiedział: «Usłyszałem o tym od rybaka przy piwie i brzmi naprawdę interesująco. Może spróbujemy?» Pomyśleliśmy: „Nie, Rich, potrzebujemy trochę więcej, aby to omówić”.
“So he sent out one of his camera-assistants, who camped on this remote island in the middle of nowhere and came back with one crude GoPro clip and a couple of stills.
„Wiedzieliśmy więc, że to się dzieje, choć nie w jakim stopniu, jak często i dokładnie gdzie, ale po prostu pomyśleliśmy: co za niezwykłe zachowanie!
„Lwy morskie z Galapagos to inteligentne, ale zwykle dość powolne stworzenia społeczne, a tutaj goniły i nie tylko gryzły ryby w wodzie, ale także wyrzucały je na brzeg – ten 60-kilogramowy tuńczyk przeleciał prosto w powietrze i wylądował na wulkanicznej skale! ”
Dotarcie do małej zatoki na wyspie Isabella i rozbicie obozu u podstawy aktywnego wulkanu zajęło trzy dni. „Istotnie, pierwszego ranka zjadał go żywy tuńczyk i lew morski. Przez następny miesiąc poznaliśmy tę bandę lwów morskich. Gwiazda programu, którą nazwaliśmy Tagboy – nurkował prawie codziennie, sprawiał wrażenie przywódcy i miał mnóstwo energii.
“Sea-lions are fast, tuna ridiculously fast and also with all that blood in the water the Galapagos sharks were quite frisky, so it was a challenge to film under water. We had started by putting static cameras all round the bay but eventually we took the plunge. We did it on snorkel with shark suits, just in case, because an evacuation would have taken 24 hours.
„To była prawdopodobnie najbardziej niesamowita rzecz, jaką kiedykolwiek widziałem. Z dość sceptycznego nastawienia stałam się niezwykle dumna z tego, że jestem reżyserem, który przyniósł do domu te cenne fragmenty czegoś, o czym wiedzieliśmy, że nigdy wcześniej nie kręcono i było to nowość w nauce. Jak cudowne jest to na tym świecie?”
Szesnaście lat wcześniej odwiedziłem NHU w Bristolu, aby porozmawiać z twórcami pierwszej serii, a teraz ciekawie było spotkać przedstawiciela nowego pokolenia twórców filmów nurkowych w BBC.
Rachel brała udział w realizacji wielu przełomowych podwodnych sekwencji w Blue Planet II.
Do wczesnych godzin porannych przebywała w studiu, zajmując się ostatnimi etapami montażu serialu.
„Zawsze myślałem, że postprodukcja będzie mniej pracowita niż zdjęcia, ale myślę, że to było bardziej szalone niż zdjęcia!” ona mówi. – Ale wszystko będzie tego warte.
Od czasu spisu życia morskiego przeprowadzonego na początku tego stulecia naukowcy skupiają się na oceanach, a ich liczne ustalenia szybko rozpowszechniają się w Internecie. „O wiele łatwiej było dotrzeć do historii niż w przypadku pierwszego zespołu Blue Planet, ponieważ dostępnych jest o wiele więcej informacji” – mówi Rachel.
„I do tego dochodzi technologia – kurde, wtedy wkładano normalne kamery górne do obudów i robiono rebreathery z Hooverów! Lunety proste, szybkie kamery i czerwone smoki były wówczas dostępne wyłącznie do użytku na powierzchni, a wszystko to zabieraliśmy pod wodę.
„Mamy również lepszą technologię nurkowania. Większość naszych nurkowań odbywała się na rebreatherach, jeśli było to odpowiednie dla danego tematu – oczywiście nie chcesz ich używać, gdy jesteś w bardzo płytkiej wodzie lub wskakujesz i wyskakujesz z wielorybami.
Obecnie wszyscy jesteśmy niezwykle świadomi degradacji oceanów. Było to oczywiste, gdy sześć lat temu producent wykonawczy James Honeyborne przymierzał się do zamówienia serialu. „Naprawdę wydawało się, że nasze oceany znajdują się pod większą presją niż kiedykolwiek w historii ludzkości i bardziej niż kiedykolwiek nadszedł czas, aby pokazać ludziom, jak niesamowite są zwierzęta oceaniczne, ale także podkreślić, że jeśli wkrótce czegoś nie zrobią, ich tam nie będzie.”
Ten mroczniejszy motyw podkreśla Blue Planet II. „Chcieliśmy, żeby to było coś współczesnego, a nie tylko coś wspomnianego w sekcji „Tworzenie” lub na końcu filmu.
„To, jak zwierzęta radzą sobie z tym, co dzieje się w oceanach, jest w dużej mierze tematem przewodnim serialu”.

NOWE ZACHOWANIE that had been noted in a 2011 study but never filmed professionally was that involving Percy the tuskfish, and for Rachel, as a diver, it became her favourite. “I’ve dived on reefs quite a lot, and it seemed extraordinary that this island in the Great Barrier Reef should be a hub for science, yet nobody had ever noticed these little fish swimming around using tools!”
Zdjęcia do zdjęć zorganizował Alex Vail, naukowiec mieszkający na wyspie. „Kamerzysta Roger Munns i ja spędziliśmy prawdopodobnie około 100 godzin w wodzie z Percym, po prostu obserwując tę ​​nieustępliwą małą rybkę fruwającą wszędzie” – mówi Rachel. „Czasami rozbijanie tego małża o bok swojego „kowadła” zajmowało mu godzinę; innym razem udawało mu się złamać go w ciągu minuty.
„To było komiczne – czasami próbował podnieść małż, który był dla niego o wiele za duży, przepłynąć kawałek, a potem go upuścić, popłynąć i upuścić.
„Innym razem zachowywał się naprawdę bezczelnie i obserwował kozy szukające pożywienia, a jeśli coś znalazły, spieszył się i to brał.
„Pewnego razu kręciliśmy ogólne widoki, a ja klęczałem na piasku w dość płytkiej wodzie, ubrany w szorty, i poczułem łaskotanie z tyłu nogi – Percy tam był i podnosił kawałki koralowca, żeby zobaczyć, co jest pod nimi, i upuszczając na mnie kawałki.
„Czasami ludzie pytają, czy przeszkadzamy zwierzętom, kiedy je filmujemy, i to był dla mnie sygnał, że jego naprawdę to nie obchodzi!”
Filming Asian sheepshead wrasse in the Sea of Japan required a very different approach. “The fish has a face only a mother could love, with a massive bulbous head, and wobbly chin, like something out of Shrek. We went to Sado Island this May and filmed a dominant male with its harem of smaller females on a shipwreck. It was more like British diving because the water was 12°C – we were in drysuits using rebreathers and spending 4-6 hours a day in the water.
“It was probably the most challenging of all the diving I’ve done on this series because there were quite strong currents, the wreck was at 30-35m, there was a lot of bad weather and visibility was pretty poor. I don’t want to give away too much, but the wrasse goes through a remarkable transformation, and I think it’s going to be a real Gogglebox moment.”

JAK DZIAŁA NURK możesz tworzyć chwile w Gogglebox?
Rachel studied zoology at Oxford, did her Masters in marine biology in Australia and then worked as a mistrz nurkowania in Indonesia and Philippines. She then spent four years in Australia working as a diving instruktor and marine biologist on tourist boats and with James Cooke University.
Poświęciła cztery miesiące na pracę na znanym statku badawczym Undersea Explorer, co było „drugą najlepszą pracą, jaką kiedykolwiek miałem”. Podczas jednej z takich wycieczek obserwowała przy pracy operatora zdjęć rekinów Richarda Fitzpatricka i „coś zaskoczyło”.
„Dorastałem, oglądając BBC i uwielbiając wszystko, co zrobiła z Davidem Attenborough, ale myślałam, że robią to inni ludzie. Potrafiłem zrobić przyzwoite zdjęcia, ale nie byłem szczególnie dobry za aparatem”.
She started working for Fitzpatrick as a runner, logging fish and making the tea. “Just as I was considering going back to England, Richard said: you might want to stay on, because we’re about to go into co-production with a UK company to make a big series.”
That turned out to be Great Barrier Reef, produced by James Brickell and part-presented by Monty Halls, and led to Rachel joining the NHU seven years ago.
Już w drugim tygodniu pobytu w Bristolu wzięła udział w burzy mózgów Blue Planet II, po której rozpoczęła pracę nad serialem Shark, a ponad trzy lata temu rozpoczęła pracę na pełny etat w Blue Planet II.
„To bardzo wymagająca, bardzo ciężka praca i uwielbiam ją, ale nigdy przez milion lat nie myślałem, że będę pracować nad następną Błękitną Planetą. Jestem tylko małym trybikiem w bardzo dużym kole niesamowitych ludzi.

RACHEL KOCHA NURKOWANIE W Wielkiej Brytanii – i dobrze, bo musi co miesiąc latać na swoim rebreatherze, jeśli nie podczas sesji, i robi to na południowym wybrzeżu lub w śródlądowych lokalizacjach Vobster lub Chepstow.
„Często pracuję z drugą kamerą lub kręcę odcinki za kulisami – wyprodukowałem ich całkiem sporo na potrzeby serialu – a pod wodą muszę myśleć o kręceniu filmu, o tym, co robi kamerzysta i o bezpieczeństwie.
„Jeśli musisz zbyt dużo myśleć o swojej pływalności lub oddychaniu, nie możesz efektywnie wykonywać swojej pracy”.
The NHU uses various rebreathers. Rachel has become accustomed to a Poseidon Mk6 “because they’re kind of semi-automatic” but was about to do a conversion course to a rEvo “because of the amount of scrubber-time and the fact that you can change your setpoints as you go, which makes it a lot easier”.
Ilustracja pokazująca, gdzie przydatna jest elastyczność nastawy, pojawiła się podczas kręcenia sekwencji, w której błazenek siodło popycha łuskę orzecha kokosowego do izolowanego ukwiała, aby złożyć na niej jaja.
Takiego zachowania nigdy wcześniej nie zaobserwowano i umożliwi napisanie nowego artykułu naukowego. Rachel i kamerzysta Roger Munns kręcili jednorazowo do 4.5 godziny: „Możemy po prostu godzinami siedzieć na dnie oceanu”. Podczas kręcenia serialu spędziła w sumie około 650 godzin pod wodą „i tylko przez kilka z tych godzin widziała rzeczy warte sfilmowania!”
Ogółem projekt Blue Planet II obejmował ponad 6000 godzin podwodnych nagrań podczas ponad 125 wypraw przez wszystkie oceany i 39 krajów.
Ponad 1500 dni spędziłem na morzu i ponad 1000 godzin na łodziach podwodnych, a większość zdjęć kręcono w najbardziej niedostępnych i niegościnnych regionach Ziemi.
Another mind-boggling sequence was filmed at the same location as Percy’s “castle”, again with the help of Alex Vail. He had studied grouper hunting alongside moray eels in the past, and was encouraged by the team to look for similar behaviour on the Great Barrier Reef. Sure enough, he found that the grouper around his island had gone into business with – octopuses.
“It was incredible to see two totally unrelated species interacting. The grouper turns on its head, flushes white and does this headshake thing,” says Rachel. “It’s obviously a pointing gesture – it’s signalling to this ośmiornica i mówiąc: spójrz, znalazłem coś tutaj. Jedynymi innymi zwierzętami posiadającymi tego rodzaju zdolności poznawcze są wielkie małpy człekokształtne i szympansy.
Podwodna kamera z prostym lunetą UHD umożliwiła nowatorski widok na to wspólne działanie pod niskim kątem.
„Udało nam się uzyskać wygląd w stylu Honey I Shrunk the Kids i dostać się bezpośrednio do koralowca. Dla sekwencji, w których ośmiornica’s rubbery legs come into the matrix of the reef and look into every single nook and cranny, it was incredible.
“There’s no hiding place when you’ve got the brains of a grouper and the brains of an ośmiornica teamed up together. It’s terrifying! That sequence really showcases the way our cameras have moved on, and will give our audience a look unlike anything they’ve seen before.”

PYTAM O STOSOWANIE kamer pokładowych. Rachel pomagała przy realizacji sekwencji w Norwegii, w której kamery umieszczano na grzbietach orków za pomocą przyssawek, a w Sipadan na Borneo wyreżyserowała sekwencję w Turtle Rock, „gdzie żółwie ustawiają się w kolejce do spa”.
Współpracowała z naukowcem Nickiem Pilcherem i producentem urządzeń do śledzenia zwierząt, który niedawno dodał kamerę HD wraz z szeregiem czujników do pomiaru stanu wody.
The BBC helped to fund one of Pilcher’s expeditions in return for use of the resulting wideo danych.
“These turtles are used to divers and so benign. I filmed for a Behind the Scenes, and Nick just swims along behind a resting turtle and gently pushes these suction cups onto its back.
„Dziewięć razy na dziesięć uzyskał świetne wyniki naukowe, ale nie zrobiliśmy świetnych zdjęć, ponieważ aparat był lekko przesunięty, skierowany w dół lub w górę – ale w tym jednym przypadku na 10 można było podziwiać ocean z widoku żółwia.
“There were some behaviours, much to my cameraman Roger’s annoyance, that the turtle was filming better than he was!”
New UHD low-light cameras were used in Mexico to capture shoaling mobula rays leaving bioluminescent “sea sparkles” in the wake of their wings.
„Kiedy przyjrzeliśmy się temu po raz pierwszy siedem lat temu, pamiętam, jak James zapytał mnie o filmowanie bioluminescencji, a ja odpowiedziałem, że nie ma kamer światłoczułych, które mogłyby to uchwycić – ledwo można to zobaczyć gołym okiem, nie mówiąc już o nagraniu tego kamerą .
„Potem jakieś dwa lata temu przeprowadziliśmy próbę w Kostaryce i ostatecznie sfilmowaliśmy promienie mobula i bioluminescencję, co było zabawne. Tylko mała lampka z przodu aparatu, która informuje, że jest włączona, wystarczyła, aby nas oślepić, a ja tam wściekle kopię moje płetwy, kamerzysta nie wie gdzie jestem i prawie nic nie widać.
„Jednak rok później na rynku pojawiły się dwa nowe aparaty światłoczułe, a firmy Sony i Canon powiedziały: spróbujcie. Myślę, że jesteśmy w przełomowej sytuacji – wiemy już tak wiele, ale nie mamy jeszcze technologii, aby filmować”.

KILKA DZIESIĘCIU NOWOŚCI w wyniku Blue Planet II trwają już badania naukowe, począwszy od wspomnianych lwów morskich i graników po mobule polujące na latarniczki, małe rekiny ocierające się o rekiny wielorybie, a także, w głębinach, erupcje wulkanów metanowych.
“We hope this series will open the door to even more studies, and our footage is always available,” says Rachel. “But it’s probably the rare occasion when we find something that the scientists don’t know about – we couldn’t do anything without them. It’s a wonderful partnership.”
Zespół NHU wie, co robi, a przerażające momenty wydają się rzadkie.
“I did a shoot in French Polynesia in the middle of the Pacific, diving on the sharkiest reef in the world and filming the grey reef sharks predating.
“I have a healthy respect for sharks; I’m not scared of them because I’ve worked with them and know you’re far more likely to be killed by a dog, but it’s still hard to stop that little voice in your head from when you watched Jaws as a little girl when you’re completely surrounded by 700 grey reef sharks.
„I jest też ten moment w Google Earth, kiedy odrywasz się od siebie i myślisz: Mój Boże, jesteśmy 4000 mil od najbliższego kontynentu.
„Gdyby coś się wydarzyło, zawsze wiesz, że będzie to bardzo trudne, ponieważ jesteś bardzo, bardzo daleko od domu”.
Powiedziała mi, że dziewczynka z Rachel pojawiła się ponownie podczas ostatniego miksu poprzedniego wieczoru.
“I was watching our beautiful images, knowing that blood, sweat and tears had gone into every single frame. There was a push forward through the coral reef where the octopus came down and we reckoned we’d spent a good 60 hours on that one shot, because you just have to hope that at some point the octopus will hunt near to you.
„Oglądając więc to na dużym ekranie z głosem Davida Attenborough i partyturą Hansa Zimmera – mam 33 lata, a w drodze do domu zadzwoniłem do mamy i powiedziałem: «Mamo! To było takie cudowne!”

Kredyty graficzne:
Matty'ego Smitha / BBC
Rachel Butler / BBC
Richarda Robinsona / BBC
Jasona Isleya / BBC
Alex Vail / BBC

Pojawił się w DIVER listopad 2017

Film przedstawiający nurka dotykającego rekina wielorybiego, co kończy się grzywną #scuba #news

BĄDŹMY W KONTAKCIE!

Otrzymuj cotygodniowe podsumowanie wszystkich wiadomości i artykułów Divernet Maska do nurkowania
Nie spamujemy! Przeczytaj nasze Polityka prywatności więcej informacji.
Zapisz się!
Powiadamiaj o
gość

0 Komentarze
Informacje zwrotne w linii
Wyświetl wszystkie komentarze

Skontaktuj się z nami!

0
Chciałbym, aby twoje myśli, proszę o komentarz.x